Corona……en dan is het stil

Mevrouw Corona is niet zomaar het land uit

Eind 2019 had ik besloten de praktijk te sluiten om ruimte te maken voor een sabbatical. Heerlijk die vrije tijd waarover ik zelf de zeggenschap had.
Nu met deze intelligente lock-down voelt het heel anders. Het wordt voor mij van bovenaf besloten dat werken gewoon verboden is.

De reden is duidelijk, Covid-19 is een onzichtbare vijand. Geen idee uit welke hoek je wordt belaagd. Door de corona kaart goed in de gaten te houden zag ik al snel welke kant het op zou gaan, zodat ik bij de eerste besmetting in Leiderdorp besloot de praktijk te sluiten. Dat was 16 maart. Niets te vroeg, want kort daarna was het lot voor iedereen bepaald.

Toch bleef ik mij onrustig voelen door de onzekerheid over hoe en hoelang en de algemene onduidelijkheid over de gehele situatie.
Wetend hoe besmettelijk een virus is en verwachtend dat mevrouw Corona niet zomaar het land gaat verlaten, besloot ik zelf de praktijk dicht te houden tot 31 mei. Dit besluit zou ik altijd weer terug kunnen draaien als de situatie zou verbeteren. Nu blijkt dat ik een vooruitziende blik had.

Een boot komt niet zomaar tot stilstand

Toch ben ik blij met de besluiten die de overheid samen met het RIVM neemt, ondanks de gevolgen die het maatschappelijk en financieel heeft. Ik spreek hier natuurlijk alleen vanuit mezelf maar het geeft mij steeds meer rust. Ik kan mij er steeds meer aan overgeven dat werken gewoon even niet verstandig is.

Ik keer steeds meer naar binnen en probeer steeds meer contact met mezelf te krijgen. Zelf dacht ik dat dit makkelijker zou gaan nu er geen dagelijkse verplichtingen meer op mij wachten. Maar zoals ik laatst tegen iemand zei “een boot komt niet zomaar tot stilstand” blijkt ook voor mij te gelden. Nu na enkele weken on-hold, is die stilstand in het zicht en begint dit ook prettig aan te voelen, het ongemakkelijke gevoel van echt helemaal niets te hoeven verandert in “toch wel prettig”. Ik moet er gewoon aan toegeven.

Gevoelens, gedachten en voornemens worden nu steeds zichtbaarder. De ruis van de dagelijkse hectiek is verdwenen waardoor ik steeds beter ga zien wat ik belangrijk vind, wat minder prioriteit heeft en wat volledig kan worden geschrapt.

Angst parkeren

Nu vind ik het wel prettig dat het financieel allemaal gezond blijft. Het is dan ook interessant om te kijken hoe ik de angst, straks de spaarpot te moeten souperen, toch op de plank kan parkeren. Elk soort angst gewoon nu in alle rust in de ogen te kijken, geeft zo op den duur toch veel meer ontspanning. Daar krijg ik nu de ruimte voor.

Samen oplossingen vinden?

Voor mij is duidelijk dat ik het werk als acupuncturist toch wel heel erg leuk vind en het jammer is dit niet te kunnen uitoefenen, juist nu men het hard nodig heeft.
Extra frustrerend vind ik het hoe alles op ratio is ingesteld en alleen de kennis van “de deskundigen” geldt.
Ik had zo graag gezien dat er ook op mij, als acupuncturist, een beroep zou worden gedaan om tot een oplossing te komen. Een vruchtbare samenwerking, hand in hand een oplossing vinden voor problemen zoals wij die nu tegenkomen.
Duidelijk voor mij is deze wens nu gewoon los te laten, daarmee verdwijnt ook weer een stuk frustratie.

Ook vind ik het aardig om te zien, en dan spreek ik nu niet alleen over mezelf, hoe bepaalde dingen gewoon voor je worden bepaald. Men raast maar door, alles moet groter, meer en sneller en de informatie systemen draaien op volle toeren. De hoeveelheid prikkels komen ongefilterd bij ons binnen en onze emoties antwoorden direct met een respons, wat dan weer voor een tegenreactie zorgt. Ik krijg dan altijd het beeld van een perpetuum mobile.

Ontspannen, lukt dat nog?

Dan komt er een heel intelligent microscopisch klein virus deeltje dat een groot deel van de wereld in haar macht heeft en alles stil legt. Omdat we zoveel ruis op de lijn hebben duurt het nog even voordat we doorhebben wat voor gevolgen dit heeft.

Nu de maatregelen verlengd zijn vraag jezelf dan het volgende af:

Kan je nu ontspannen? Wil je ontspannen? Wanneer ga je ontspannen?

“Je kan de rivier niet duwen”

Blijf gezond, zorg goed voor jezelf en denk aan je naasten.

Diana

(april2020)